Albert Einstein w szkole powszechnej był jednym z najlepszych uczniów. Już jako dziecko był samotnikiem i często obsesyjnie powtarzał pojedyncze zdania. Prowadząc wykłady, swoim zachowaniem notorycznie wprawiał słuchaczy w zakłopotanie. Jednak to on zrewolucjonizował zarówno mechanikę, jak i teorię pola. Odegrał też kluczową rolę dla mechaniki kwantowej – nie wszyscy wiedzą, że miał także zespół Aspergera.

Dziś na ten temat na naszym blogu pisze Aniela Michalska, studentka III roku Terapii Zajęciowej na Wydziale Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego. Tekst powstał w ramach Akademii Zdrowego Seniora.

Zaliczany do spektrum autyzmu zespół Aspergera jest zaburzeniem rozwojowym. Leczenie polega na stosowaniu terapii, edukacji i treningów pod okiem specjalistów. Trzeba pamiętać, że zespół Aspergera nie jest chorobą, dlatego nie można go wyleczyć. Charakteryzuje się prawidłowym rozwojem mowy oraz intelektem, często nawet wyższym od przeciętnej.

Osoby dorosłe z zespołem Aspergera uznawane są za ekscentryków, ponieważ mają problemy z nawiązywaniem relacji. Niezrozumienie w kontaktach z rówieśnikami powoduje frustrację, wycofywanie się i funkcjonowanie we własnym świecie, najczęściej robiąc to co sprawia przyjemność czyli realizacja pasji.

Według szacunków w Polsce  stwierdzonego Aspergera ma ok 300 tysięcy osób.

Zespół Aspergera najprawdopodobniej miał także H.Ch. Andersen. Naukowcy są zdania, że opowieści Andersena to pierwsze na świecie studium zaburzeń ze spektrum autyzmu. Wyjątkowe, bo opowiedziane językiem baśni.

(…) Brzydkie kaczę popychano, szczypano, odpędzano, a znęcały się nad nim nie tylko kaczki, ale nawet i kury. (…) Było mu bardzo smutno, że jest takie brzydkie, lecz cóż na to poradzi?”

 Choć Andersen zrobił błyskotliwą karierę, podróżował po całej Europie i otrzymał tytuł profesora, jego dzieciństwo nie należało do łatwych. Także w dorosłości mierzył się z poczuciem osamotnienia, licznymi kompleksami i nadmierną wrażliwością. Zawsze miał również przeświadczenie o własnej wyjątkowości, o tym, że nie pasuje do otoczenia.

Przykłady w bajkach:

„Nowe szaty cesarza”– naiwność, łatwowierność, ale także bezpośredniość, oryginalność

„Dziewczynka z zapałkami” – samotność, nieumiejętność przeniesienia tego, co atrakcyjne z wyobraźni do rzeczywistości

„Brzydkie kaczątko” – odstawanie od reszty, poczucie odrzucenia

„Słowik” – zamiłowanie do przedmiotów, pozorne preferowanie przedmiotów nad ludzi

„Księżniczka na ziarnku grochu” – zaburzona integracja sensoryczna

Bibliografia:

https://enel.pl/enelzdrowie/zdrowie/zespol-aspergera-co-to-jest-diagnostyka-przyczyny-objawy-leczenie-i-terapia

https://pl.wikipedia.org/wiki/Albert_Einstein

https://stylzycia.polki.pl/psychologia,znani-i-wielcy-ktorzy-cierpieli-na-aspergera,10385022,1,galeria.html#gallery

https://blaber.pl/kultura/co-maja-wspolnego-basnie-andersena-i-autyzm-zaskakujaco-wiele/

Co to jest komunikacja niewerbalna? To wszystkie gesty które wykonujemy podczas rozmowy, ton głosu, postawa ciała oraz mimika twarzy. Zapraszamy do lektury artykułu na ten temat autorstwa Anieli Michalskiej z Wydziału Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie im. Józefa Piłsudskiego. Tekst powstał jako element Programu Akademii Zdrowego Seniora Online, realizowanego przez naszą Fundację Aktywni Dłużej i AWF.

Jak powstaje mowa ciała?

Zarówno wyrażanie emocji, jak i umiejętność ich rozpoznawania są wrodzonymi zdolnościami.

Komunikacja niewerbalna pełni nie tylko funkcję komunikacyjną, lecz także biologiczna. Gdy dziwimy się – otwieramy szeroko oczy, co sprawia wrażenie, że nasza twarz staje się większa. Stąd nasza mimika może pomóc nam szybko rozpoznać i oszacować zbliżające się niebezpieczeństwo.

Główne zasady interpretacji komunikacji niewerbalnej:

Zasada 1 – postawa, mimika, gesty, dystans i ton.

Zasada 2 – większość zachowań niewerbalnych interpretujemy nieświadomie. Niezarejestrowane świadomie informacje wzbudzą określoną reakcję emocjonalną.

Zasada 3 – istotnym elementem jest werbalizacja tego co zostanie zauważone. W głowie ubieramy więc swoje spostrzeżenia w słowa. Dzięki temu możemy sobie uświadomić jak zachowania pewnej osoby wpływają na naszą ocenę.

Zasada 4 – należy wszystkie gesty poddawać interpretacji. Zespoły gestów dają nam lepszy obraz drugiej osoby.

Zasada 5 – należy zwracać uwagę na spójność słów z gestami. Jeśli gesty przeczą słowom, ludzie częściej wierzą zachowaniom niewerbalnym.

Zasada 6 – nie ma uniwersalnego słownika gestów. Nie można jednoznacznie przypisać gestom określonego znaczenia. Ważne jest by uwzględniać różnice kulturowe i różnice indywidualne.

Zasada 7 – należy mieć na uwadze wpływ sytuacji na zachowanie.

Zasada 8 – interpretując zachowania niewerbalne należy zadawać pytania kontrolne. Konfrontujemy wtedy uzyskane odpowiedzi z zaobserwowanymi zachowaniami.

Zasada 9 – należy wziąć pod uwagę wpływ naszych zachować niewerbalnych na zachowania innych osób.

Zasada 10 – należy w pierwszej kolejności mieć świadomość własnych zachowań niewerbalnych i trafnie je interpretować.

Siła uśmiechu

Osoba o silnym charakterze, dużej pewności siebie i dokładności śmieje się delikatnie z zamkniętymi ustami.

Ktoś, kto jest pozbawiony wiary w siebie, ma dużo kompleksów, śmiejąc się, często zakrywa ręką usta.

Człowiek pogodny i spontaniczny mruży oczy podczas ataku śmiechu.

Osoba, która nie liczy się z opinią innych, trzyma wtedy rękę na szyi. Jeśli ktoś jest ambitny, ale sentymentalny i naiwny, to ma skłonność do trzymania się za głowę podczas śmiechu.

Czy możemy rozpoznać kłamcę?

Amerykańscy psychologowie Charles Bond Jr. i Bella DePaulo przeprowadzili metaanalizę ponad 200 badań podejmujących problematykę mowy ciała kłamców. Na tej podstawie doszli do wniosku, że potrafimy rozpoznać, kiedy ktoś nas oszukuje, jedynie w 54 procentach przypadków.

Kłamstwo z dużym ładunkiem emocjonalnym, np. na temat morderstwa czy posiadania broni, ma zupełnie inną jakość niż oszustwo w teście psychologicznym.

bibliografia

https://mfiles.pl/pl/index.php/Komunikacja_niewerbalna

https://marcinmanka.com/szkolenia-z-wystapien-publicznych-komunikacja-niewerbalna-ciekawostki/

zdjęcia gestów: https://psychologiaity.com/2015/11/26/komunikacja-niewerbalna-a-roznice-miedzykulturowe/

https://charaktery.eu/artykul/id-9-faktow-o-komunikacji-niewerbalnej

https://humint.pl/komunikacja-niewerbalna-rodzaje-i-przyklady/