Tag Archive for: joga bielany

Właśnie zakończył się cykl holistycznych warsztatów ruchowych dla Seniorów realizowanych przez naszą Fundację Aktywni Dłużej we współpracy z Powiatem Warszawskim Zachodnim. Za nami trzy energetyczne spotkania, których celem była popularyzacja i upowszechnianie aktywności fizycznej wśród mieszkańców Powiatu.

Była to pionierska inicjatywa w Powiecie Warszawskim Zachodnim ze względu na jej charakter, ale także wszechstronność proponowanych ćwiczeń.

Na naszych warsztatach skupiliśmy się na takich zagadnieniach jak zmniejszenie bólu pleców i stawów poprzez techniki jogi, poprawa mobilności z wykorzystaniem technik auto masażu powięziowego. Na zakończenie skorzystaliśmy z technik jogi w redukcji stresu i osiąganiu stanu relaksu. Nasze zajęcia realizowaliśmy w formule stacjonarnej i online, dzięki temu mogły w nich wziąć także udział osoby mniej mobilne.

– Osoby starsze to grupa szczególnie narażona na przewlekły stres. Jego przyczyną są w dużej mierze zmiany zachodzące z wiekiem, między innymi pogarszające się zdrowie i sprawność fizyczna, trudności lokomocyjne wynikające z wieku i zmieniającego się otoczenia, osłabienie koncentracji i percepcji, problemy z pamięcią czy snem. Wszystkie te czynniki powiązane ze sobą powodują u wielu osób chroniczny stres, który nieumiejętnie redukowany powoduje dalsze psychosomatyczne implikacje. Dlatego tak ważne jest wdrażanie skutecznych rozwiązań, które  temu zapobiegają – podkreśla Małgorzata Baranowska, prezes Fundacji Aktywni Dłużej.

Kilkanaście projektów zrealizowanych z różnymi podmiotami samorządowymi i biznesowymi, blisko stuosobowa grupa Seniorów, z którą regularnie ćwiczymy na różnych płaszczyznach, innowacyjne metody i skuteczne działania nawet w tak niesprzyjającym czasie jak pandemia – tak w skrócie można podsumować ostatnie pięć lat funkcjonowania Fundacji Aktywni Dłużej. Projekt zrodził się z sympatii do ludzi oraz z naszej pasji do ruchu.

Wszystko zaczęło się od zajęć gimnastyki przy muzyce, które zapoczątkowały działalność Fundacji w Gminie Stare Babice. W ramach tego projektu spotykamy się do dziś w każdą środę, by wspólnie pracować nad kondycją psychofizyczną. Obecnie jako jeden z efektów pandemii, zajęcia odbywają się w formule hybrydowej tzn. część osób ćwiczy z nami na sali, a część u siebie w domach łącząc się przez internet.

Przełomowa pandemia

– Bez wątpienia przełomowym momentem i czasem próby dla naszych Seniorów ale także i dla nas była dwuletnia potyczka z koronawirusem. Wyszliśmy z niej zwycięsko zdobywając nowe kompetencje cyfrowe oraz ucząc się pracy i treningu na odległość – podkreśla Małgorzata Baranowska, prezes Fundacji Aktywni Dłużej. – Słowa uznania tutaj także dla Gminy Stare Babice, która w tym trudnym czasie podjęła wyzwanie i zgodziła się na pilotażowe zajęcia dla Seniorów tylko w formule online. Projekt okazał się strzałem w dziesiątkę i obecnie wielu Seniorów nie wyobraża sobie rezygnacji z takiej możliwości – dodaje Małgorzata Baranowska.

Dziś mamy kolejne pomysły, które już niebawem ujrzą światło dzienne. Tymczasem zapraszamy wszystkich naszych sympatyków w niedzielę – 28 sierpnia o godz. 10.00 na Polanę do Lipkowa, gdzie organizujemy wspólnie z Gminą Stare Babice plenerowe zajęcia jogi, które z roku na rok zyskują coraz więcej sympatyków. Będzie czas by poćwiczyć, powspominać i skosztować pysznego, jubileuszowego tortu😉

Jesteśmy w dobrym momencie, by podziękować wszystkim naszym Partnerom za ten okres współpracy. Chcielibyśmy podziękować zwłaszcza Gminie Stare Babice i Powiatowi Warszawskiemu Zachodniemu, ale także władzom Kampinoskiego Parku Narodowego, Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie, Orpea Polska czy Decathlon Bemowo.

Gazeta Babicka podsumowała naszą pracę:

Dziękujemy, że jesteście z nami

Czym jest animaloterapia i jak wpływa na nasze zdrowie – tym zajęliśmy się w czasie ostatniego wykładu online w ramach Akademii Zdrowego Seniora online, którą nasza Fundacja Aktywni Dłużej realizuje we współpracy z Wydziałem Rahabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Zajęcia na ten temat poprowadziła Klaudia Maszkowicz, studentka III roku.

Animaloterapia, inaczej nazywana zooterapią jest metodą wspomagającą leczenie oraz rehabilitację, polegającą na kontakcie ze zwierzętami. Należy jednak pamiętać, iż jest to dodatkowa forma leczenia a nie jedyna.

Historia anmialoterapi zaczęła się już dwa tysiącle lat temu, kiedy to Hipokrates zauważył, że jazda konna pobudza pewne funkcje organizmu, a nawet łagodzi schorzenia. Później w XVII w dyrektor szpitala psychiatrycznego William Tuke opisał tę metodę. Wprowadził on zwierzęta domowe na teren szpitala. Pacjenci sprawowali opiekę nad nimi. Zauważono u nich pewne zmiany związane z lepszymi umiejętnościami kontroli emocji.

Od wieli lat prowadzone są badania naukowe dotyczące wpływu animaloterapii na organizm człowieka. Dowiedziono, że już samo przebywanie w towarzystwie zwierząt niesie pewne korzyści. Jest to przede wszystkim redukcja stresu, nadpobudliwości, zmniejszenie ciśnienia oraz poprawa działania układu odpornościowego.

Zajęcia ze zwierzętami możemy podzielić na:

AAA- Animal Assisted Therapy- zajęcia z udziałem zwierząt, których to głównym celem jest skłonienie pacjenta do kontaktu ze zwierzęciem

AAT- Animal Assisted Therapy- terapia z udziałem zwierząt, które mają z góry określony terapeutyczny cel i w ich trakcie dąży się do osiągnięcia pewnych korzyści leczniczych.

AAE- Animal Assised Education- edukacja z udziałem zwierząt

Do kogo skierowane jest animaloterapia? Do wszystkich. Oczywiście częściej korzystają z niej osoby z niepełnosprawnościami lub pewnymi jednostkami chorobowymi ale każdy może wynieść korzyści z takich zajęć.

Jakie możemy wyróżnić rodzaje animaloterapii?

  • Dogoterapia- z udziałem psa
  • Felinoterapia- z udziałem kota
  • Hipoterapia- zajęcia terapeutyczne z udziałem konia lub jazdą konną
  • Delfinoterapia- zajęcia w wodzie z delfinami
  • Alpakoterapia- opierająca się na współpracy z alpakami
  • Onoterapipa- z udziałem osła
  • Ornitoterapia- polegająca na obserwacji ptaków
  • Lagoterapia- z udziałem królika
  • Bowiterapia- rogowate zwierzęta domowe
  • Rodoterapia- z udziałem gryzoni
  • Suidoterapia- z udziałem zwierząt świniowatych

Jakie są zalety posiadania zwierzęcia w domu?

  • Niższe ciśnienie krwi
  • Obniżenie reakcji na stres
  • Mniejsze ryzyko pojawienia się alergii, szczególnie u dzieci
  • Zwiększenie aktywności

Co to jest komunikacja niewerbalna? To wszystkie gesty które wykonujemy podczas rozmowy, ton głosu, postawa ciała oraz mimika twarzy. Zapraszamy do lektury artykułu na ten temat autorstwa Anieli Michalskiej z Wydziału Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie im. Józefa Piłsudskiego. Tekst powstał jako element Programu Akademii Zdrowego Seniora Online, realizowanego przez naszą Fundację Aktywni Dłużej i AWF.

Jak powstaje mowa ciała?

Zarówno wyrażanie emocji, jak i umiejętność ich rozpoznawania są wrodzonymi zdolnościami.

Komunikacja niewerbalna pełni nie tylko funkcję komunikacyjną, lecz także biologiczna. Gdy dziwimy się – otwieramy szeroko oczy, co sprawia wrażenie, że nasza twarz staje się większa. Stąd nasza mimika może pomóc nam szybko rozpoznać i oszacować zbliżające się niebezpieczeństwo.

Główne zasady interpretacji komunikacji niewerbalnej:

Zasada 1 – postawa, mimika, gesty, dystans i ton.

Zasada 2 – większość zachowań niewerbalnych interpretujemy nieświadomie. Niezarejestrowane świadomie informacje wzbudzą określoną reakcję emocjonalną.

Zasada 3 – istotnym elementem jest werbalizacja tego co zostanie zauważone. W głowie ubieramy więc swoje spostrzeżenia w słowa. Dzięki temu możemy sobie uświadomić jak zachowania pewnej osoby wpływają na naszą ocenę.

Zasada 4 – należy wszystkie gesty poddawać interpretacji. Zespoły gestów dają nam lepszy obraz drugiej osoby.

Zasada 5 – należy zwracać uwagę na spójność słów z gestami. Jeśli gesty przeczą słowom, ludzie częściej wierzą zachowaniom niewerbalnym.

Zasada 6 – nie ma uniwersalnego słownika gestów. Nie można jednoznacznie przypisać gestom określonego znaczenia. Ważne jest by uwzględniać różnice kulturowe i różnice indywidualne.

Zasada 7 – należy mieć na uwadze wpływ sytuacji na zachowanie.

Zasada 8 – interpretując zachowania niewerbalne należy zadawać pytania kontrolne. Konfrontujemy wtedy uzyskane odpowiedzi z zaobserwowanymi zachowaniami.

Zasada 9 – należy wziąć pod uwagę wpływ naszych zachować niewerbalnych na zachowania innych osób.

Zasada 10 – należy w pierwszej kolejności mieć świadomość własnych zachowań niewerbalnych i trafnie je interpretować.

Siła uśmiechu

Osoba o silnym charakterze, dużej pewności siebie i dokładności śmieje się delikatnie z zamkniętymi ustami.

Ktoś, kto jest pozbawiony wiary w siebie, ma dużo kompleksów, śmiejąc się, często zakrywa ręką usta.

Człowiek pogodny i spontaniczny mruży oczy podczas ataku śmiechu.

Osoba, która nie liczy się z opinią innych, trzyma wtedy rękę na szyi. Jeśli ktoś jest ambitny, ale sentymentalny i naiwny, to ma skłonność do trzymania się za głowę podczas śmiechu.

Czy możemy rozpoznać kłamcę?

Amerykańscy psychologowie Charles Bond Jr. i Bella DePaulo przeprowadzili metaanalizę ponad 200 badań podejmujących problematykę mowy ciała kłamców. Na tej podstawie doszli do wniosku, że potrafimy rozpoznać, kiedy ktoś nas oszukuje, jedynie w 54 procentach przypadków.

Kłamstwo z dużym ładunkiem emocjonalnym, np. na temat morderstwa czy posiadania broni, ma zupełnie inną jakość niż oszustwo w teście psychologicznym.

bibliografia

https://mfiles.pl/pl/index.php/Komunikacja_niewerbalna

https://marcinmanka.com/szkolenia-z-wystapien-publicznych-komunikacja-niewerbalna-ciekawostki/

zdjęcia gestów: https://psychologiaity.com/2015/11/26/komunikacja-niewerbalna-a-roznice-miedzykulturowe/

https://charaktery.eu/artykul/id-9-faktow-o-komunikacji-niewerbalnej

https://humint.pl/komunikacja-niewerbalna-rodzaje-i-przyklady/

Zapraszamy na spotkanie na temat mięśni dna miednicy. Na spotkaniu dowiesz się o prawidłowym funkcjonowaniem tych mięśni, poznasz funkcje miednicy, najczęstsze zaburzenia oraz to jak można sobie z nimi poradzić. Zajęcia poprowadzi Natalia Mayorova, fizjoterapeutka i joginka.

Brak świadomości na temat dna miednicy może doprowadzić do osłabienia mięśni, które wpływają na zdrowie układu mięśniowo-szkieletowego, układu moczowego i trawienia. Odpowiednia profilaktyka pomaga w utrzymaniu siły tych mięśni.

Warsztat skierowany jest dla wszystkich kobiet w każdym wieku i w różnym okresie życia, szczególnie:

– kobiet z dysfunkcjami mięśni dna miednicy,

– kobiet po porodzie,

– osób, które spędzają dużo czasu w pozycji siedzącej.

Poruszymy zagadnienia związane z profilaktyką dnia codziennego:

– nawyki w toalecie,

– kichanie/kasłanie,

– oddech,

– prawidłowa postawa,

– podnoszenie przedmiotów.

Informacje techniczne:

Termin: 14 maja

Godz. 10.00 – 11.30

Koszt: 40 zł płatne wcześniej na rachunek: mBank 21 1140 2004 0000 3302 6650 3361

O prowadzącej:

Natalia jest magistrem fizjoterapii, absolwentką Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

Od ponad dziesięciu lat zajmuje się jogą w aspekcie fizjoterapeutycznym, wykorzystując jej terapeutyczne właściwości do pracy z pacjentami bólowymi ze schorzeniami narządu ruchu. Prowadzi zajęcia grupowe i indywidualne, łącząc klasyczną fizjoterapię, jogę, trening funkcjonalny i medyczny. Wiedzę zdobytą na kursach i warsztatach łączy z doświadczeniem zdobytym przez lata pracy z pacjentami. Kładzie duży nacisk na edukację i samoświadomość swoich podopiecznych.

Jest instruktorem zajęć dla kobiet w ciąży i mam z małymi dziećmi oraz jogi i relaksacji. Doświadczenie zdobywała też jako stażystka w Centrum Medycznym Arnica w Starych Babicach, pracując w Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej dla Pracowników Wojska w Warszawie oraz na praktykach w Szpitalu Dziecięcym im. prof. Jana Bogdanowicza w Warszawie.

Ponadto ukończyła kursy: DRA – rozejście kresy białej, terapia mięśni dna miednicy, uroginekologia – fizjoterapia w nietrzymaniu moczu i stolca oraz obniżenie narządów miednicy mniejszej.

Rozwija się w kierunku różnych form pracy z ciałem i uroginekologii.

Dziś zjawisko stresu rozumie się poprzez relację pomiędzy trudnością sytuacji, a naszymi możliwościami poradzenia sobie z trudnościami, czyli naszymi zasobami. Upraszczając, stres jest wynikiem zarówno tego, jak bardzo obiektywnie stresująca jest sytuacja, której doświadczamy, ale także naszej oceny trudności tej sytuacji. O tym ciekawym zagadnieniu jakim jest radzenie sobie ze stresem pisze na naszym blogu Aniela Michalska z Warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Tekst jest elementem projektu Akademia Zdrowego Seniora, realizowanym przez Fundację Aktywni Dłużej.

Stresem według niektórych definicji określa się interakcję między osobą a otoczeniem, która oceniana jest przez osobę jako obciążająca lub przekraczająca jej zasoby i zagrażająca jej dobrostanowi. (Psychological stress and the coping process, 1966).


Stres niejedno ma imię

stres krótkotrwały – ma działanie korzystne, powoduje mobilizację, wyostrzenie zmysłów, lepsze skupienie, lepszą pamięć i orientację w terenie. Sprawia, że jesteśmy pobudzeni, zmotywowani i gotowi do działania.

stres długotrwały – inaczej przewlekły, permanentny stres, który utrzymuje się przez długi okres tygodni, miesięcy, a nawet lat. Towarzyszy nam przez cały czas, niezależnie od tego, czy rzeczywiście w chwili obecnej istnieje jakieś zagrożenie czy nie.

Stres nie zawsze jest szkodliwy. Nie każdy stres działa negatywnie. Oprócz stresów szkodliwych są stresy przyjemne, które działają korzystnie (niemal leczniczo, a na pewno energetycznie) na organizm. Znamy stresy dobre – mobilizujące pozytywnie do działania.

Stresy przyjemne, związane z wyładowaniem adrenaliny działają jako „ekscytator”. Do takich należą np.: osiągnięcie sukcesu, zaskakująco korzystny obrót wydarzeń, zaspokojenie silnego pragnienia, przeżycie wzniosłego uczucia, wyczyny sportowe.

Długotrwały stres może prowadzić do niepożądanego przyrostu masy ciała, szczególnie w okolicach brzucha. Tłuszcz brzuszny, znany również jako „brzuch stresowy”, to przykład tego, jak hormony stresu wpływają na ciało. W tym przypadku doprowadzają do charakterystycznego wzdęcia w górnej i dolnej części brzucha.


Style radzenia sobie ze stresem:

  • styl skoncentrowany na zadaniu — skupiamy się przede wszystkim na podejmowaniu działania w kierunku  rozwiązaniu problemu lub zmiany sytuacji stresowej
  • styl skoncentrowany na emocjach — koncentrujemy się przede wszystkim na przeżywanych przez nas emocjach takich jak złość, poczucie winy, przeżywane napięcie. Ta metoda radzenia sobie ze stresem jest charakterystyczna dla osób, które preferują myślenie życzeniowe, fantazjowanie. W stylu skoncentrowanym na emocjach osoba skupia się nie tyle co na konstruktywnym rozwiązaniu problemu, a na obniżeniu napięciu, który stresującej sytuacji towarzyszy.
  • styl skoncentrowany na unikaniu — polega na nieprzyjmowaniu do siebie myśli o problemie,  niedopuszczaniu do przeżywania go i angażowania się w rozwiązanie sytuacji stresowej; człowiek można powiedzieć „ucieka” od problemu, angażując się w czynności zastępcze — może na przykład robić zakupy, sprzątać, spać, oglądać telewizję lub poszukiwać kontaktów towarzyskich

Relaksacja jest bardzo skutecznym sposobem radzenia sobie z codziennym stresem. Pomaga się rozluźnić, odprężyć oraz zatrzymać gonitwę myśli.

Bibliografia:

https://zdrowie.wprost.pl/psychologia/zaburzenia-psychiczne/10437247/brzuch-stresowy-czym-jest-i-jak-sobie-z-nim-radzic.html – ćwiczenia??

Biologiczne podstawy Zachowania WYKŁAD 14 Stres Prof. dr hab. Krzysztof Turlejski Instytut Biologii Doświadczalnej PAN WSZiP im. H. Chodkowskiej

Aniela Michalska

Treningowi pamięci poświęciliśy pierwszy warsztat w ramach drugiej edycji Akademii Zdrowego Seniora, którą Fundacja Aktywni Dłużej realizuje wspólnie z Akademią Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Wiecie wogóle czym jest pamięć?

Zanim jednak poznamy sposoby na lepsze zapamiętywanie oraz trenowanie naszego umysłu warto dowiedzieć się czym jest pamięć. Najczęściej określa się ją jako „Zdolność do kodowania magazynowania i wydobywania informacji. Zdolność ta bywa rozumiana dość ogólnie jako zdolność neuropoznawcza” (Tulving, 2000). 

Nasza pamięć składa się z 3 faz. Pierwszą z nich jest kodowanie rozumiane jako wprowadzanie informacji do pamięci. Następnie przechowywanie, inaczej mówiąc zachowywanie w naszej pamięci zakodowanych informacji. Ostatnią fazą jest wydobywanie, czyli wyszukiwanie w naszej pamięci pewnych informacji. Najprostszym przykładem ostatniej fazy jest rozwiązywanie krzyżówek, kiedy to musimy znaleźć odpowiedzi na podane hasła.

Pamięć możemy podzielić również ze względu na trwałość przechowywania. Wyróżniamy wtedy pamięć: ultrakrótkotrwałą, krótkotrwałą i długotrwałą. Ultrakrótkotrwała nie podlega naszemu oddziaływaniu i pozostaje w niej wszystko to co usłyszeliśmy, poczuliśmy, zobaczyliśmy. Ogólnie mówiąc wszystkie informacje z naszych zmysłów. Informacje tutaj przechowywane są przez zaledwie 2-3 sekundy. Pamięć krótkotrwała to taka, która przechowuje informacje na teraźniejsze potrzeby np. przed chwilą usłyszane nazwisko. Pamięć długotrwała natomiast ma nieograniczoną pojemność i informacje przechowywane są tutaj nawet przez całe nasze życie. To właśnie w tej pamięci ulokowane są nasze wspomnienia oraz wiedza zdobyta w ciągu całego życia. 

Warto wiedzieć, że w ciągu całego życia pamięć nie działa tak samo efektywnie. Badania wskazują, że największe zdolności pamięciowe mamy pomiędzy 40 a 60 rokiem życia. Wraz z wiekiem nasza pamięć może ulegać pogorszeniu. Dzieje się tak ponieważ mózg starzeje się tak samo jak inne narządy. U osób starszych może wystąpić zwolnienie poznawcze odpowiadające za przetwarzanie informacji. Może występować również zjawisko „końca języka” czyli takie, kiedy wiemy, że znamy odpowiedź na jakieś pytanie, ale nie umiemy jej odnaleźć.  

Jak więc zapamiętywać i dbać o pamięć?

Poniżej przedstawiam wskazówki, które mogą być pomocne w zapamiętywaniu informacji oraz dbaniu o pamięć.  

  • Powtarzanie – jeśli chcemy coś zapamiętać należy to powtarzać. Jednakże samo powtarzanie niewiele pomoże. Dlatego powinno być powiązane z analizowaniem materiału. Robienie sobie przerw w powtarzaniu również wpływa na efektywność.
  • Organizowanie materiału według pewnych kategorii np. lista zakupów zapamiętywana według rozłożenia produktów w sklepie. 
  • Tworzenie wyobrażeń – lepiej zapamiętujemy to, co możemy sobie wyobrazić.
  • Picie 1,5 l. wody dziennie 
  • Spożywanie produktów bogatych: żelazo, kwasy omega 3, potas  
  • Bycie aktywnym fizycznie. 

Przedstawiam również praktyczne sposoby na ćwiczenie pamięci: 

  • Robienie zakupów bez patrzenia na listę 
  • Liczenie w pamięci a nie na kalkulatorze  
  • Przypominanie sobie co się robiło poprzedniego dnia  
  • Zwracanie uwagi na to co zmieniło się na zewnątrz 
  • Nauka języków obcych  
  • Dzielenie się z rodziną lub znajomymi obejrzanymi filmami lub przeczytanymi książkami. 
  • Słuchanie piosenek i przypominanie sobie ich tekstów 

Źródła: 

  1. Jagodzińska, M. (2008). Psychologia pamięci. Badania, teorie, zastosowania. Gliwice: Wydawnictwo Helion, 
  2. Lachowicz, M. Podstawowe rodzaje pamięci. 
  3. M Spielman, R., i J Jenkins, W. (2020). Psychology 2e. 
  4. Siałkowski, R.  Dieta na pamięć i koncentrację. Dostęp: https://przyjazny-dietetyk.pl/dieta-na-pamiec-i-koncentracje 

Klaudia Maszkowicz

Już 14. listopada i 12. grudnia o godz. 10.00 czeka nas nie lada atrakcja. Spotykamy się przy ognisku na Polanie Lipków by nie tylko się przy nim ogrzać ale także poćwiczyć jogę.

Będzie to kontynuacja naszego wspólnego projektu z Gminą Stare Babice i Kampinoskim Parkiem Narodowym, w ramach którego ćwiczyliśmy w plenerze aż 5 miesięcy. Ponieważ jednak pogoda i temperatura może już być dla nas wyzwaniem, dodatkową rozgrzewkę – poza oczywiście jogą zapewni nam Hotel Splendor, który wpadnie po zajęciach z gorącą kawą i herbatą.

Zapraszamy Was bardzo serdecznie na te spotkania!!!

W sobotę 4. września zapraszamy nowe osoby na bezpłatne warsztaty jogi i głębokiej relaksacji. Tym samym rozpoczynamy kolejny sezon w naszej Szkole z nowym grafikiem, który uwzględnia większą liczbę zajęć zarówno stacjonarnych jak i online. Chcesz przyjść na warsztat by poznać nasz sposób pracy i dowiedzieć się jak będziemy ćwiczyć jesienią – zapraszamy. Z uwagi na sytuację epidemiczną, na warsztat obowiązują zapisy. Czekamy na Twoje zgłoszenie.

Joga terapia ruchem

Dzień otwarty rozpoczniemy o godz. 10.00 – czterdziesto minutową sesją jogi, po której odbędzie się półgodzinna relaksacja (joga nidra) Zajęcia zakończą się około godz. 11. 10. Dla chętnych możliwość wzięcia udziału w warsztacie także w formue online. Zainteresowanych otrzymaniem linka do zajęć zapraszamy do kontaktu pod numerem 504770809.

Nowy, jesienny grafik zajęć

Od 6. września w naszym grafiku pojawi się więcej zajęć, także w weekendy. Treningi będą dostosowane do różnych potrzeb. Osoby początkujące, jak i ćwiczące dłużej, znajdą coś dla siebie. W związku z obecną sytuacją epidemiczną na zajęcia obowiązują zapisy. Na sali może ćwiczyć obecnie maksymalnie 8 osób – limit nie uwzględnia osób zaaszczepionych przeciwko COVID 19. Zapraszamy także do zapoznania się z nowym cennikiem zajęć.

Książki nie tylko stanowią świetną skarbnicę wiedzy i inspiracji, ale również są lekarstwem na wszelkie dolegliwości. Te słowa były tak często powtarzane, że stały się rzeczywistością. Gdy prawdopodobnie słyszymy zwrot “biblioterapia”, przychodzi nam na myśl terapia związana z książkami. Na etymologię tego słowa składają się dwa greckie wyrazy: biblion-książka oraz therapeuo – leczę. Trudno się zatem nie domyślić jaka nadrzędna funkcja kryje się pod tym zwrotem. Najprościej ujmując zadaniem biblioterapii jest wykorzystanie lektury książek jako środka leczniczego. Dziś na naszym blogu artykuł Moniki Oklesińskiej, który powstał w ramach Akademii Zdrowego Seniora, którą nasza Fundacja Aktywni Dłużej realizuje wspólnie z Katedrą Terapii Zajęciowej Wydziału Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.

Każdy z nas miał do czynienia ze słowem pisanym

Każdy z nas czytał lub miał do czynienia ze słowem pisanym, bez względu czy to z powodu przymuszenia związanego z lekturami, czy rodzicami, którzy uważali, że czytanie to najlepsza forma spędzania wolnego czasu. Literatura bez względu jak mogłaby się wydawać nudna, posiada potencjał terapeutyczny. Można mówić o tym, jak bardzo rozwijają wyobraźnie oraz w jaki sposób czytanie przyspiesza naukę w szkole. Ma również znaczny wpływ na emocje i wrażliwość odbiorców.
Jest to terapia stosowana raczej dla osób młodych, jednakże każdy niezależnie od wieku może z niej skorzystać. Przede wszystkim można się na nią natknąć w placówkach publicznych, jakimi są szkoły czy przedszkola. Są to miejsca, gdzie czytanie stanowi formę rozwijającą wrażliwość, a to ma skutki długofalowe w sferze emocjonalnej. Prowadzi bowiem do kształtowania charakteru dzieci.
Są również placówki, które wykorzystują biblioterapię we wspomaganiu osób starszych. Przede stosują ją jako formę spędzania wolnego czasu. We wspólnym czytaniu uczestniczą zazwyczaj osoby, które z przyczyn zdrowotnych nie mogą samodzielnie czytać książek, lub szybko męczy im się wzrok podczas takich aktywności. Reszta to zazwyczaj wolni słuchacze, którzy decydują się w międzyczasie na aktywności, które nie przeszkadzają innym uczestnikom w eksploracji powieści. Do takich zajęć zazwyczaj należy, układanie puzzli, rysowanie lub malowanie. Zaleca się jednak by osoby, które uczestniczą w biblioterapii skupiały się na samej historii niżeli na innych aktywnościach.

Wsparcie w terapii uzależnień

W innym przypadku można się spotkać z formą rehabilitacyjną. Ta jest stosowana dla konkretnych przypadków, zaburzeń. Można tutaj wspomnieć o nastolatkach, którzy nadużywają narkotyków. W ich przypadku biblioterapia będzie opierać się na wyborze odpowiednio dobranego tekstu do konkretnego problemu, z którym się oni mierzą oraz dyskusji na ten temat. Takie przedsięwzięcie ma zazwyczaj wywołać reakcję katharsis, co wiąże się ze swego rodzaju oczyszczeniem. Ta terapia co prawda nie usuwa w ten sposób problemów, ale za pomocą dzieła uświadamia siłę problemu oraz proponuje bądź skłania do refleksji nad możliwymi rozwiązaniami. Dodatkowo porusza, przez co można zacząć zdawać sobie sprawę z tego, czy problem dotyczył samego pacjenta czy wynikał z czegoś innego.


Dodatkowa forma profilaktyczna.

Biblioterapia sama w sobie wiąże się z wykrywaniem różnego rodzaju zaburzeń. Ma za zadanie wykrywać np. problemy z mową, ze wzrokiem, czy też słuchem. Na jej podstawie można też diagnozować inne zaburzenia takie jak zespół Aspergera, czy ADHD. Warto zauważyć, że dziecko jak i dorosły będzie zachowywać się różnie w stosunku do czytanej przez siebie opowieści. Czasem jedni będą zwyczajnie znudzeni historią, podczas gdy inni będą z wypiekami na twarzy słuchać tekstu.
Choć terapię słowem pisanym zazwyczaj prowadzi wyszkolony specjalista – biblioterapeuta, to można się spotkać z pewnego rodzaju niechęcią czytania tekstu przez jedną osobę. W momencie, jeśli terapeuta zwróci uwagę na chęć uczestnictwa w inny sposób może przydzielać im role. Dodatkowo, jeśli dyskusja dotycząca tekstu nie jest zbyt mie widziana, terapeuta zachęca podopiecznych, by napisali na kartce, co sądzą o tekście: dlaczego im się podobał lub nie, w jaki sposób na nich wpłyną. Pozwala to na wyciągniecie wniosków z literatury oraz w pewien sposób pomaga zrozumieć swoje uczucia. Jeśli na przykład tekst dotyczył historii osoby samotnej, oraz tego jak sobie z nią radzi, to osoba odczuwająca w tym momencie podobne uczucia jak postać może zrozumieć co tak naprawdę nią targa.

Terapia nie dla każdego – z pomocą przychodzi audiobook

Terapia poprzez słowo czytane jest ofertą na pewno nie dla każdego. Jednak jej metody oraz to, że może być wykorzystywana w różny sposób powodują, że książki wywołują na nas terapeutyczny wpływ. Nawet osoby nie czujący zbyt bliskiego związku z literaturą, mają szansę się do niej przekonać poprzez słuchanie czytanego tekstu, czy też samego odkrywania książek w formie audiobooków.

Bibliografia

  1. C.A.Malchiodi, Arteterapia podręcznik, Harmonia Universalis, Gdańsk 2014
  2. Koniczna E., Arteterapia w teorii i praktyce, Oficyna Wydalnicza Impuls, 2004
  3. Marek E., Arteterapia jako metoda wspomagająca pracę wychowawczą, M. Knapik, W. A. Sacher, Sztuka w edukacji i terapii, Uniwersytet Śląski, Wydział Pedagogiki i Psychologii Zakład Arteterapii, Kraków 2004