Wpisy

Nasza Fundacja Aktywni Dłużej miała przyjemność poprowadzić wykład na temat innowacyjnych metod pracy z ciałem i umysłem. Fundacja stosuje je w zajęciach z Seniorami Gminy Stare Babice. Z sali treningowej trafiliśmy prosto do sali wykładowej.

Zalety metody 4 R

Okazją do spotkania była 13 rocznica powstania Klubu Seniora Nadzieja przy Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Starych Babicach. Naszym zdaniem tylko odpowiednie połączenie treningu fizycznego i różnych technik relaksacji, koncentracji, pracy z oddechem i medytacji może zapewnić harmonijny rozwój. Jest to niezwykle ważne zwłaszcza po dwóch latach pandemii i obecnej kryzysowej sytuacji za naszą wschodnią granicą. Sytuacja ta budzi bowiem niepokój wśród wielu osób.

Dziękujemy Pani Alicji Napurce, Dyrektor Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Starych Babicach za zaproszenie, a słuchaczom za dobre spotkanie.

Albert Einstein w szkole powszechnej był jednym z najlepszych uczniów. Już jako dziecko był samotnikiem i często obsesyjnie powtarzał pojedyncze zdania. Prowadząc wykłady, swoim zachowaniem notorycznie wprawiał słuchaczy w zakłopotanie. Jednak to on zrewolucjonizował zarówno mechanikę, jak i teorię pola. Odegrał też kluczową rolę dla mechaniki kwantowej – nie wszyscy wiedzą, że miał także zespół Aspergera.

Dziś na ten temat na naszym blogu pisze Aniela Michalska, studentka III roku Terapii Zajęciowej na Wydziale Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego. Tekst powstał w ramach Akademii Zdrowego Seniora.

Zaliczany do spektrum autyzmu zespół Aspergera jest zaburzeniem rozwojowym. Leczenie polega na stosowaniu terapii, edukacji i treningów pod okiem specjalistów. Trzeba pamiętać, że zespół Aspergera nie jest chorobą, dlatego nie można go wyleczyć. Charakteryzuje się prawidłowym rozwojem mowy oraz intelektem, często nawet wyższym od przeciętnej.

Osoby dorosłe z zespołem Aspergera uznawane są za ekscentryków, ponieważ mają problemy z nawiązywaniem relacji. Niezrozumienie w kontaktach z rówieśnikami powoduje frustrację, wycofywanie się i funkcjonowanie we własnym świecie, najczęściej robiąc to co sprawia przyjemność czyli realizacja pasji.

Według szacunków w Polsce  stwierdzonego Aspergera ma ok 300 tysięcy osób.

Zespół Aspergera najprawdopodobniej miał także H.Ch. Andersen. Naukowcy są zdania, że opowieści Andersena to pierwsze na świecie studium zaburzeń ze spektrum autyzmu. Wyjątkowe, bo opowiedziane językiem baśni.

(…) Brzydkie kaczę popychano, szczypano, odpędzano, a znęcały się nad nim nie tylko kaczki, ale nawet i kury. (…) Było mu bardzo smutno, że jest takie brzydkie, lecz cóż na to poradzi?”

 Choć Andersen zrobił błyskotliwą karierę, podróżował po całej Europie i otrzymał tytuł profesora, jego dzieciństwo nie należało do łatwych. Także w dorosłości mierzył się z poczuciem osamotnienia, licznymi kompleksami i nadmierną wrażliwością. Zawsze miał również przeświadczenie o własnej wyjątkowości, o tym, że nie pasuje do otoczenia.

Przykłady w bajkach:

„Nowe szaty cesarza”– naiwność, łatwowierność, ale także bezpośredniość, oryginalność

„Dziewczynka z zapałkami” – samotność, nieumiejętność przeniesienia tego, co atrakcyjne z wyobraźni do rzeczywistości

„Brzydkie kaczątko” – odstawanie od reszty, poczucie odrzucenia

„Słowik” – zamiłowanie do przedmiotów, pozorne preferowanie przedmiotów nad ludzi

„Księżniczka na ziarnku grochu” – zaburzona integracja sensoryczna

Bibliografia:

https://enel.pl/enelzdrowie/zdrowie/zespol-aspergera-co-to-jest-diagnostyka-przyczyny-objawy-leczenie-i-terapia

https://pl.wikipedia.org/wiki/Albert_Einstein

https://stylzycia.polki.pl/psychologia,znani-i-wielcy-ktorzy-cierpieli-na-aspergera,10385022,1,galeria.html#gallery

https://blaber.pl/kultura/co-maja-wspolnego-basnie-andersena-i-autyzm-zaskakujaco-wiele/

Co to jest komunikacja niewerbalna? To wszystkie gesty które wykonujemy podczas rozmowy, ton głosu, postawa ciała oraz mimika twarzy. Zapraszamy do lektury artykułu na ten temat autorstwa Anieli Michalskiej z Wydziału Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie im. Józefa Piłsudskiego. Tekst powstał jako element Programu Akademii Zdrowego Seniora Online, realizowanego przez naszą Fundację Aktywni Dłużej i AWF.

Jak powstaje mowa ciała?

Zarówno wyrażanie emocji, jak i umiejętność ich rozpoznawania są wrodzonymi zdolnościami.

Komunikacja niewerbalna pełni nie tylko funkcję komunikacyjną, lecz także biologiczna. Gdy dziwimy się – otwieramy szeroko oczy, co sprawia wrażenie, że nasza twarz staje się większa. Stąd nasza mimika może pomóc nam szybko rozpoznać i oszacować zbliżające się niebezpieczeństwo.

Główne zasady interpretacji komunikacji niewerbalnej:

Zasada 1 – postawa, mimika, gesty, dystans i ton.

Zasada 2 – większość zachowań niewerbalnych interpretujemy nieświadomie. Niezarejestrowane świadomie informacje wzbudzą określoną reakcję emocjonalną.

Zasada 3 – istotnym elementem jest werbalizacja tego co zostanie zauważone. W głowie ubieramy więc swoje spostrzeżenia w słowa. Dzięki temu możemy sobie uświadomić jak zachowania pewnej osoby wpływają na naszą ocenę.

Zasada 4 – należy wszystkie gesty poddawać interpretacji. Zespoły gestów dają nam lepszy obraz drugiej osoby.

Zasada 5 – należy zwracać uwagę na spójność słów z gestami. Jeśli gesty przeczą słowom, ludzie częściej wierzą zachowaniom niewerbalnym.

Zasada 6 – nie ma uniwersalnego słownika gestów. Nie można jednoznacznie przypisać gestom określonego znaczenia. Ważne jest by uwzględniać różnice kulturowe i różnice indywidualne.

Zasada 7 – należy mieć na uwadze wpływ sytuacji na zachowanie.

Zasada 8 – interpretując zachowania niewerbalne należy zadawać pytania kontrolne. Konfrontujemy wtedy uzyskane odpowiedzi z zaobserwowanymi zachowaniami.

Zasada 9 – należy wziąć pod uwagę wpływ naszych zachować niewerbalnych na zachowania innych osób.

Zasada 10 – należy w pierwszej kolejności mieć świadomość własnych zachowań niewerbalnych i trafnie je interpretować.

Siła uśmiechu

Osoba o silnym charakterze, dużej pewności siebie i dokładności śmieje się delikatnie z zamkniętymi ustami.

Ktoś, kto jest pozbawiony wiary w siebie, ma dużo kompleksów, śmiejąc się, często zakrywa ręką usta.

Człowiek pogodny i spontaniczny mruży oczy podczas ataku śmiechu.

Osoba, która nie liczy się z opinią innych, trzyma wtedy rękę na szyi. Jeśli ktoś jest ambitny, ale sentymentalny i naiwny, to ma skłonność do trzymania się za głowę podczas śmiechu.

Czy możemy rozpoznać kłamcę?

Amerykańscy psychologowie Charles Bond Jr. i Bella DePaulo przeprowadzili metaanalizę ponad 200 badań podejmujących problematykę mowy ciała kłamców. Na tej podstawie doszli do wniosku, że potrafimy rozpoznać, kiedy ktoś nas oszukuje, jedynie w 54 procentach przypadków.

Kłamstwo z dużym ładunkiem emocjonalnym, np. na temat morderstwa czy posiadania broni, ma zupełnie inną jakość niż oszustwo w teście psychologicznym.

bibliografia

https://mfiles.pl/pl/index.php/Komunikacja_niewerbalna

https://marcinmanka.com/szkolenia-z-wystapien-publicznych-komunikacja-niewerbalna-ciekawostki/

zdjęcia gestów: https://psychologiaity.com/2015/11/26/komunikacja-niewerbalna-a-roznice-miedzykulturowe/

https://charaktery.eu/artykul/id-9-faktow-o-komunikacji-niewerbalnej

https://humint.pl/komunikacja-niewerbalna-rodzaje-i-przyklady/

Życie w ciągłym biegu, natłok obowiązków, praca – to wszystko wpływa na poziom odczuwalnego stresu. Jak temu zaradzić, o tym oowiada dziś na naszym bloku Weronika Surdel, studentka III roku Wydziału Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Tekst powstał jako element Akademii Zdrowego Seniora Online, który realizuje Fundacja Aktywni Dłużej wspólnie z AWF Warszawa.

Ważne aby znaleźć zajęcia, które nas relaksują i odprężają jednocześnie wpływając na obniżenie poziomu odczuwalnego stresu. Idealna do tego będzie arteterapia, której jedną z trzech głównych funkcji jest rekreacja. Celem rekreacji jest stworzenie  warunków do relaksu, odpoczynku, nabierania nowych umiejętności czy sił koniecznych do przezwyciężania problemów. Może się wydawać, że wykonywanie prac artystycznych jest dziecinne i infantylne ale jest to błędne stwierdzenie. Arteterapia jest odpowiednia dla każdej osoby, w każdym wieku.

Poniżej przedstawiam 5 aktywności plastycznych , które wpływają na redukcję stresu

  1. Kolorowanki dla dorosłych – kolorowanki polegają na zamalowaniu wyznaczonych obszarów oraz ostrożności, aby “nie wyjechać za linię”. To z kolei sprawia, że wymagany jest wysoki poziom skupienia i nakierowania wszystkich myśli wyłącznie na obrazek.
  2. Malowanie obrazów po numerach – malowanie po numerach  to technika malowania obrazów akrylami, po polach które oznaczone są numerkami. Zestaw ponumerowanych farb pozwala na ich pokrycie w oznaczonych miejscach. Efekt końcowy to Twoje dzieło, które możesz powiesić na ścianie lub podarować bliskiemu.
  3. Diamentowa mozaika/ diamentowy haft – krótko mówiąc, haft diamentowy to układanie wielokolorowych obrazów przy pomocy kryształków zgodnie z określonym schematem, przy czym proces przypomina układanie mozaiki. Kryształki mają jednakowe wymiary i są układane obok siebie zgodnie z szablonem. Gotowy obraz olśniewa żywymi kolorami, które nie blakną z czasem.
  4. Doodlowania – doodle (rysowanie intuicyjne) to proste, szybkie rysunki, tak zwane bazgrołki. Robione zazwyczaj gdy się nudzimy. Doodle mogą mieć konkretne znaczenie (przedmioty, rośliny, zwierzątka) lub być mieszaniną losowych, abstrakcyjnych linii czy kształtów geometrycznych.
  5. Fałszywa kaligrafia – Oszukana kaligrafia (faux calligraphy) jest to technika polegająca na uczeniu się pisma ozdobnego. Oswaja z kształtem liter, pomaga zrozumieć, jak się je pisze, ćwiczy rękę i uczy cierpliwości.

Korzyści z wyżej wymienionych aktywności plastycznych

  1. Lepsza koncentracja
  2. Poprawa orientacji przestrzennej,
  3. umiejętność rozwiązywania problemów,
  4. syntetyzowanie danych
  5. usprawnia proces uczenia się
  6. rozwoju myślenia abstrakcyjnego, symbolicznego, ale także przyczynowo skutkowego
  7. Usprawnia proces rozumowania.
  8. Ćwiczenie motoryki małej
  9. Poprawa cierpliwości
  10. Uczy dokładności i precyzji
  11. Zwracanie uwagi na detale
  12. Wzrost poziomu kreatywności
  13. Twórcza radość
  14. Satysfakcja ze stworzenia dzieła sztuki
  15. Angażowanie dwóch półkul mózgu jednocześnie
  16. Lepsza pamięć

I przede wszystkim wyciszenie, odprężenie i relaks.

Źródła:

  1. Konieczna, E. J. (2014). Arteterapia w teorii i praktyce. Oficyna Wydawnicza Impuls.
  2. Glińska-Lachowicz, A. (2016). Arteterapia w działaniu. Propozycje warsztatów i działań arteterapeutycznych. Wydawnictwo Difin.
  3. Karolak, W. ,Kaczorowska B. (2016).  Arteterapia. Od rozważań nad teorią do zastosowań praktycznych.  Wydawnictwo Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi

Treningowi pamięci poświęciliśy pierwszy warsztat w ramach drugiej edycji Akademii Zdrowego Seniora, którą Fundacja Aktywni Dłużej realizuje wspólnie z Akademią Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Wiecie wogóle czym jest pamięć?

Zanim jednak poznamy sposoby na lepsze zapamiętywanie oraz trenowanie naszego umysłu warto dowiedzieć się czym jest pamięć. Najczęściej określa się ją jako „Zdolność do kodowania magazynowania i wydobywania informacji. Zdolność ta bywa rozumiana dość ogólnie jako zdolność neuropoznawcza” (Tulving, 2000). 

Nasza pamięć składa się z 3 faz. Pierwszą z nich jest kodowanie rozumiane jako wprowadzanie informacji do pamięci. Następnie przechowywanie, inaczej mówiąc zachowywanie w naszej pamięci zakodowanych informacji. Ostatnią fazą jest wydobywanie, czyli wyszukiwanie w naszej pamięci pewnych informacji. Najprostszym przykładem ostatniej fazy jest rozwiązywanie krzyżówek, kiedy to musimy znaleźć odpowiedzi na podane hasła.

Pamięć możemy podzielić również ze względu na trwałość przechowywania. Wyróżniamy wtedy pamięć: ultrakrótkotrwałą, krótkotrwałą i długotrwałą. Ultrakrótkotrwała nie podlega naszemu oddziaływaniu i pozostaje w niej wszystko to co usłyszeliśmy, poczuliśmy, zobaczyliśmy. Ogólnie mówiąc wszystkie informacje z naszych zmysłów. Informacje tutaj przechowywane są przez zaledwie 2-3 sekundy. Pamięć krótkotrwała to taka, która przechowuje informacje na teraźniejsze potrzeby np. przed chwilą usłyszane nazwisko. Pamięć długotrwała natomiast ma nieograniczoną pojemność i informacje przechowywane są tutaj nawet przez całe nasze życie. To właśnie w tej pamięci ulokowane są nasze wspomnienia oraz wiedza zdobyta w ciągu całego życia. 

Warto wiedzieć, że w ciągu całego życia pamięć nie działa tak samo efektywnie. Badania wskazują, że największe zdolności pamięciowe mamy pomiędzy 40 a 60 rokiem życia. Wraz z wiekiem nasza pamięć może ulegać pogorszeniu. Dzieje się tak ponieważ mózg starzeje się tak samo jak inne narządy. U osób starszych może wystąpić zwolnienie poznawcze odpowiadające za przetwarzanie informacji. Może występować również zjawisko „końca języka” czyli takie, kiedy wiemy, że znamy odpowiedź na jakieś pytanie, ale nie umiemy jej odnaleźć.  

Jak więc zapamiętywać i dbać o pamięć?

Poniżej przedstawiam wskazówki, które mogą być pomocne w zapamiętywaniu informacji oraz dbaniu o pamięć.  

  • Powtarzanie – jeśli chcemy coś zapamiętać należy to powtarzać. Jednakże samo powtarzanie niewiele pomoże. Dlatego powinno być powiązane z analizowaniem materiału. Robienie sobie przerw w powtarzaniu również wpływa na efektywność.
  • Organizowanie materiału według pewnych kategorii np. lista zakupów zapamiętywana według rozłożenia produktów w sklepie. 
  • Tworzenie wyobrażeń – lepiej zapamiętujemy to, co możemy sobie wyobrazić.
  • Picie 1,5 l. wody dziennie 
  • Spożywanie produktów bogatych: żelazo, kwasy omega 3, potas  
  • Bycie aktywnym fizycznie. 

Przedstawiam również praktyczne sposoby na ćwiczenie pamięci: 

  • Robienie zakupów bez patrzenia na listę 
  • Liczenie w pamięci a nie na kalkulatorze  
  • Przypominanie sobie co się robiło poprzedniego dnia  
  • Zwracanie uwagi na to co zmieniło się na zewnątrz 
  • Nauka języków obcych  
  • Dzielenie się z rodziną lub znajomymi obejrzanymi filmami lub przeczytanymi książkami. 
  • Słuchanie piosenek i przypominanie sobie ich tekstów 

Źródła: 

  1. Jagodzińska, M. (2008). Psychologia pamięci. Badania, teorie, zastosowania. Gliwice: Wydawnictwo Helion, 
  2. Lachowicz, M. Podstawowe rodzaje pamięci. 
  3. M Spielman, R., i J Jenkins, W. (2020). Psychology 2e. 
  4. Siałkowski, R.  Dieta na pamięć i koncentrację. Dostęp: https://przyjazny-dietetyk.pl/dieta-na-pamiec-i-koncentracje 

Klaudia Maszkowicz

Jak dbać o pamięć, czy przygotować mózg do radzenia sobie ze stresem oraz budować dobre relacje z otoczeniem – tego wszystkiego będzie można się nauczyć w czasie drugiej już edycji Akademii Zdrowego Seniora, którą w kwietniu uruchamia Fundacja Aktywni Dłużej we współpracy z Akademią Wychowania Fizycznego imienia Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Będzie to cykl bezpłatnych wykładów i zajęć praktycznych w formule ONLINE, które zrealizują wolontariusze – studenci Terapii Zajęciowej AWF – Wydziału Rehabilitacji.

Projekt rusza 2 kwietnia i będzie realizowany w każdą sobotę aż do 25 czerwca – czyli łącznie będzie to 9 warsztatów po 60 minut każdy.

– Dwa lata pandemii, a teraz dodatkowo niepewna sytuacja związana z wojną toczącą się na Ukrainie – to wszystko powoduje, że konieczne jest szukanie różnorodnych narzędzi by radzić sobie ze stresem, wynikających z dynamicznie zmieniającego się otoczenia. Dlatego bardzo się cieszę, że już po raz kolejny wspólnie z warszawską AWF uruchamiamy warsztaty dla Seniorów w formule online, których celem jest minimalizowanie napięć i budowa dobrostanu psychofizycznego – podkreśla Małgorzata Baranowska, Prezes Fundacji Aktywni Dłużej. – Pierwsza edycja cieszyła się dużym zainteresowaniem naszych Seniorów i liczymy, że w tym roku będzie podobnie – dodaje Małgorzata Baranowska.

W czasie zajęć prowadzonych przez wolontariuszy uczestnicy będą mogli zapoznać się z najnowszą wiedzą z zakresu psychologii, radzenia sobie ze stresem i rozwijania funkcji poznawczych. Zdobędą szereg praktycznych umiejętności, które będą mogli stosować w codziennym życiu.

– Nasi Studenci wchodząc w życie zawodowe będą zajmowali się w sposób profesjonalny wspieraniem podopiecznych, a także budowaniem ich dobrostanu w każdym wieku. Chodzi o to by adresaci ich działań jak najdłużej cieszyli się sprawnością i dobrą jakością życia – podkreśla Anna Cabak, prof. Akademii Wychowania Fizycznego, sprawująca nadzór merytoryczno – dydaktyczny nad realizacją pracy wolontariuszy uczelni w tym projekcie. – Doświadczenia pierwszej edycji pokazują, że formuła online w tym przypadku jest doskonałym rozwiązaniem, bo pozwala uczestniczyć w zajęciach bez względu na miejsce zamieszkania Seniorów – dodaje prof. Anna Cabak. 

PROGRAM AKADEMII ZDROWEGO SENIORA:

BLOK I: Wzmacnianie dobrostanu psychicznego

  • Jak zadbać o pamięć, trening umysłu – 2.04.2022, sobota godz. 11.30 – 12.30, warsztat poprowadzi Klaudia Maszkowicz
  • Jak przygotować mózg do radzenia sobie ze stresem 9.04.2022 sobota, godz. 11.30- 12.30, warsztat poprowadzi Aniela Michalska
  • Trening antystresowy (formy plastyczne, malowanie po numerach) 23.04.2022 godz. 11.30 – 12.30, warsztat poprowadzi Weronika Surdel

BLOK II Budowanie relacji

  • Komunikacja interpersonalna, niewerbalna i jej znaczenie w relacjach – 30.04.2022 sobota, godz. 11.30 – 12.30, warsztat poprowadzi Aniela Michalska
  • Zrozumieć osoby z zespołem Aspergera – oryginalność i pasja platformą komunikacji 7.05.2022, sobota, godz. 11.30 – 12.30, warsztat poprowadzi Aniela Michalska
  • Bądź EKO – rozwijanie relacji z otoczeniem 14.05.2022, sobota godz. 11.30. – Warsztat poprowadzi Klaudia Maszkowicz

BLOK III: Rozwijanie zainteresowań

  • Animaloterapia i jej wpływ na nasze zdrowie i samopoczucie 4.06.2022, sobota, godz. 11.30 – 12.30 – warsztat poprowadzi Klaudia Maszkowicz
  • Rozmowy o sztuce filmowej, 11.06.2022, sobota godz. 11.30-12.30 – warsztat poprowadzi Weronika Surdel
  • Podróże w czasie pandemii – 25.06.2022, godz. 11.30-12.30 – warsztat poprowadzi Weronika Surdel

Horiterapia to wyrażenie raczej rzadko występujące w Polsce. Jak sama nazwa wskazuje jest to terapia, której głównym przedmiotem zainteresowania jest ogród i jego zbawienny wpływ na zdrowie. Zalety hortiterapi przybliża dziś na naszym blogu Monika Oklesińska, studentka Terapii Zajęciowej, Wydziału Rehabilitacji warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Tekst powstał jako element projektu Akademia Zdrowego Seniora we współpracy Fundacji Aktywni Dłużej i warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego.

Hortiterapia inaczej nazywana jest terapią ogrodem. W Polsce ze względu na pogodę jest rzadko spotykana. Wiele placówek, gdzie takowa terapia występuję decyduje się na przeprowadzenie jej dopiero późną wiosną, by zakończyć ją wczesną jesienią. Istnieją jednak placówki oferujące sale do horiterapii, jednak jest ich bardzo mało. Głównym czynnikiem decydującym o tym, że nie ma takich miejsc jest to, że placówki z różnymi formami terapii skupiają się głównie na umiejętnościach bezpośrednio związanych z czynnościami domowymi oraz artystycznymi.

Walka ze stresem

Jednak hortiterapia ma bardzo duży potencjał, jeśli chodzi o terapię. Przede wszystkim prowadzenie ogrodu ma za zadanie zredukować przewlekły stres, poprzez skupienie się na wykonywaniu konkretnych czynności ogrodowych. Przez to można również spokojnie uporządkować myśli oraz zrównoważyć negatywne emocje.

Innymi korzyściami wpływającymi bezpośrednio na zdrowie fizyczne to redukcja tkanki tłuszczowej oraz wzrost kondycji fizycznej i zapanowanie nad oddechem poprzez wykonywania czynności ogrodowych.

Zajęcie dla starszych i młodszych

Dodatkowo ten rodzaj terapii skupia się również na jednym konkretny aspekcie jakim jest wykształcenie w sobie odpowiedzialności. Głównie dotyczy to ludzi młodych – gdzie trening cierpliwości poprzez sprawowanie opieki nad roślinami daje dobrą lekcję życia. U osób dorosłych zazwyczaj ta metoda terapii jest formą organizacji czasu wolnego oraz ma dawać satysfakcję z osiągniętej estetyki. Jest to spowodowane tym, że ludzie starsi z większą wrażliwością podchodzą do pielęgnacji roślin, a ich praca owocuje w piękne ogrody czy też zadbaną hodowlę roślin domowych.

Skupiając się jednak na organizacji takiej terapii w dużej grupie liczącej kilka do kilkunastu osób, należy wziąć pod uwagę to, że nie każdy może być zainteresowany zajęciami w postaci prowadzenia ogrodu. W tej terapii należy uwzględnić pełną dowolność uczestników w wzięciu udziału w poszczególnych zadaniach. Zazwyczaj podział uwzględnia: sadzenie roślin, pielenie chwastów, dbanie o wygląd ogrodu poprzez wybranie odpowiednich sadzonek oraz projektowanie przestrzeni wolnej. Jeśli jednak wśród grupy znajdą się osoby, które nie będą zainteresowane braniem udziału w poszczególnych zadaniach można zaproponować sam odpoczynek w ogrodzie. Zazwyczaj taka forma ma za zadanie zachęcić do spędzenia czasu na świeżym powietrzu.

Czym jest ogród sensoryczny

Jeśli jednak samo podziwianie ogrodu to za mało, a zarazem uczestnicy nie są zainteresowani jego tworzeniem można zaoferować spacer. Zazwyczaj są to pobliskie parki, ale również można uwzględnić ogrody sensoryczne. W Polsce istnieje kilka takich miejsc między innymi w Muszynie, które oferują oddziaływanie na wszystkie pięć zmysłów jakimi są: węch, dotyk, smak, wzrok oraz słuch. Ogrody te zostają stworzone specjalnie pod wymagania osób, dla których eksploracja przyrody jest ważna, ale również miłe spędzenie wolnego czasu, przy możliwości zapoznania się z nowymi formami terapii.

Własny ogród w domu

Hodowla roślin domowych to również metoda hortiterapii. Prowadzenie własnej pielęgnacji w warunkach domowych różni się tylko i wyłącznie brakiem większej przestrzeni na świeżym powietrzu, którą można zagospodarować roślinami. Jeśli terapia ogrodem jest interesująca dla – danej osoby, nie powinna stanowić ograniczenia jakim jest brak samego ogrodu. Dużo ludzi decyduje się na mniej wymagające rośliny, jeśli chodzi o pielęgnację. W większych ilościach mogą one stworzyć domową dżunglę, która daje poczucie satysfakcji oraz estetyki. Osoby, które chcą dodatkowo zachęcić do zapoznania się z hodowlą domową z młodszymi mogą wykonać las w słoiku. Takie przedsięwzięcie zajmuje mało miejsca, a jego tworzenie może być dobrą zabawą za równo dla starszych jak i młodszych.

Bibliografia

1. Kuleczka-Raszewska M.,Ogrodoterapia, Difin, 2019

2. Zwiślak G., Hortiterapia jako narzędzie wpływające na poprawę zdrowia psychicznego i fizycznego człowieka

3. Stepulak M. Z., Znaczenie hortiterapii w pracy z osobami starszymi, Zeszyty N aukow e Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Witelona w Legnicy, 2018

W kwietniu Fundacja Aktywni Dłużej we współpracy z Gminą Stare Babice, Akademią Wychowania Fizycznego i Decathlon Bemowo przygotowała bogaty grafik zajęć ONLINE dla Seniorów Gminy. Będą to zarówno zajęcia jogi, gimnastyki i relaksacji jak również wykłady w ramch Akademii Zdrowego Seniora.

PONIEDZIAŁEKWTOREKŚRODACZWARTEKPIĄTEKSOBOTA
GODZ. 10.30 – 11.15GODZ. 10.30 – 11.30 GODZ. 10.30 – 11.30 GODZ. 10.30 – 11.30 GODZ. 12.30 – 13.30GODZ. 10.30 – 12.00
JOGA TERAPEUTYCZNA
ONLINE
(WE WSPÓŁPRACY
Z DECATHLON)
GIMNASTYKA
ONLINE
(WE WSPÓŁPRACY
Z GMINĄ STARE BABICE)
GIMNASTYKA
ONLINE
(WE WSPÓŁPRACY Z 
GMINĄ STARE BABICE)
GIMNASTYKA
ONLINE
(WE WSPÓŁPRACY
Z GMINĄ STARE BABICE)
RUCH ROZWIJAJĄCY
(WE WSPÓŁPRACY
Z GMINĄ STARE BABICE)
AKADEMIA ZDROWEGO SENIORA
(WE WSPÓŁPRACY
Z AKADEMIĄ WYCHOWANIA FIZYCZNEGO
W WARSZAWIE)
  • JOGA TERAPEUTYCZNA: zajęcia bazujące na pozycjach jogi, przystosowanych do wieku i możliwości uczestników. Ćwiczenia z wykorzystaniem klocków, pasków do jogi i krzeseł.
  • GIMNASTYKA ONLINE: wykorzystuje przybory do ćwiczeń (piłki gimnastyczne, rehabilitacyjne, dyski sensomotoryczne, taśmy gumowe, wałki i piłeczki do automasażu) – Wtorki -zajęcia o charakterze siłowym, środy dedykowane są w większym zakresie ćwiczeniom rozciągającym, czwartki – trening powięziowy (automasaż i relaksacja).
  • RUCH ROZWIJAJĄCY: ćwiczenia ogólnorozwojowe zwiększające sprawność i świadomość ciała.
  • AKADEMIA ZDROWEGO SENIORA: cykl wykładów i warsztatów realizowanych przez studentów III roku Wydziału Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.

Osoby, które nie mają linka do zajęć prosimy o kontakt pod numerem 504770809 lub adresem mail aktywnidluzej@halasana.edu.pl

Dobrze wiemy, że w dzisiejszych czasach dzieci zaczynają spędzać coraz więcej czasu przed ekranem telefonu czy komputera. Czy można coś zrobić, aby zwracały uwagę bardziej na nas niż na elektronikę? Paulina Mroczek, studentka Terapii Zajęciowej, Wydziału Rehabilitacji warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego jest zdania, że to możliwe. Tekst powstał jako element projektu Akademia Zdrowego Seniora we współpracy Fundacji Aktywni Dłużej i warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego.

Co zrobić, aby zwrócić na siebie uwagę wnuka

  1. Słuchaj wnuka – rozmawiaj z nim i nie oczekuj konkretnych odpowiedzi, nakłoń go do myślenia i szukania odpowiedz.
  2. Wyłącz telewizor!
  3. Zabieraj wnuki w różne ciekawe miejsca – co może być takim ciekawym miejscem dla dzieci? Nasza okolica pobliski park lub las. Możemy tam zbierać szyszki, liście, rozmawiać o otaczającej nas przyrodzie oraz wymyślać przeróżne zadania i zabawy dla dzieci. Kto z nas znajdzie większą szyszkę, czy uda nam się rzucić celnie 10 raz w drzewo? Znalezienie liścia konkretnego drzewa. Co ciekawe jest w takich wycieczkach, że możemy zebrać kasztany, liście czy gałązki i zrobić z nich później piękne prace plastyczne. Kolejnym ciekawym miejscem dla wnuków może być pobliskie ZOO oczywiście jeśli mamy takie możliwości. Tam dzieci mogą przyglądać się zwierzętom, patrzeć, jak wygląda ich karmienie. Możemy wspólnie rozmawiać o tym co widzimy.  
  4. Opowiadaj historie – historię ze swojego dzieciństwa, dzieciństwa rodziców, ale i wymyślone historie.  Można zaproponować również wnukom, że my opowiadamy pierwszą część historii, a oni muszą ją dokończyć.
  5. Zadawaj pytania – co jeśli, dlaczego, gdzie? Takie pytania pobudzają kreatywność dzieci.
  6. Poproś wnuka o pomoc przy czynnościach domowych, gotowanie sprzątanie itp.
  7. Zabawy udawane – każdy z nas pamięta proste zabawy w dom, sklep czy lekarza. Są to bardzo kreatywne zabawy pobudzające wyobraźnie, a nie potrzeba przy nich zbyt wiele rzeczy. Możemy zamieniać się rolami podczas takiej zabawy co dodatkowo wpłynie na jej kreatywność. Warto pamiętać, żeby nie ograniczać się w takich zabawach np. jeśli dziecko podaje wymyśloną cenę za jakiś produkt, która jest abstrakcyjna nie musimy go z tego wyprowadzać. Można po takiej zabawie porozmawiać i ją omówić powiedzieć, co ile kosztuje w prawdziwym sklepie.

Ciekawe zabawy

  • Kalambury – zabawa wszystkim dobrze znana, jednak w celu jej urozmaicenia sami możemy wymyślić hasła, jeśli dzieci jeszcze nie czytają możemy narysować znane dziecku zabawki/przedmioty. Również oprócz zwykłych kalamburów możemy zagrać w kalambury rysowane. Wtedy naszym zadaniem jest odwzorowanie hasła za pomocą rysunku
  • Memory – nic nie jest tak ciekawe jak memory zrobione własnoręcznie. Wtedy już przez cały proces twórczy mamy kontakt z naszym wnukiem, pobudzamy wyobraźnie i kreatywność. Możemy stworzyć memory z ulubionymi postaciami z bajek, ulubionymi zabawkami czy zwierzętami. To od nas tylko zależy co znajdzie się na kartonikach. Oprócz powszechnie znanych memorów obrazkowych możemy stworzyć memory stymulujące zmysł dotyku i słuchu.
  • Tajemnicze pudełko – zabawa polega na zrobieniu pudełka z otworem na jedną lub dwie ręce w środku umieszczamy znany dla dziecka przedmiot, wcześniej możemy je wspólnie wybrać. Zabawa ta jest doskonała już dla maluchów. Jeśli jeszcze nie są oni w stanie płynnie nazwać przedmiotów przed pudełkiem możemy umieścić kartki z narysowanymi 3 przedmiotami i wtedy dziecko ma za zadanie pokazać, który z nich znajduje się w środku.
  • Rozpoznawanie smaków – zabawa pobudzająca nasz zmysł smaku. Jedyne czego potrzebujemy to różnego rodzaju owoce lub innego rodzaju jedzenie. Można przygotować razem z wnuczkiem kawałki tych owoców. Później jedna osoba zawiązuje oczy i musi rozpoznać co to za owoc.
  • Robienie zdjęć z rekwizytami, przebraniami – wiele z dzieci bardzo lubi zdjęcia, możemy im wtedy zaproponować właśnie taki sposób zabawy, różnego rodzaju przebieranki czy też stworzenie własnych rekwizytów do zdjęć. Podczas zabaw możemy ustalić, że wybieramy dla siebie rekwizyty. Ustalać tematycznie jakie chcemy zrobić rekwizyty czy związane ze świętami czy urodzinami, a może karnawałowe?
  • Czytanie ulubionych bajek ze zmienionymi bohaterami – wiele z dzieci ma swoje ulubione bajki, a co jeśli zmienimy postać głównego bohatera? Jego imię, wygląd, ubiór może to być bardzo kreatywne i dzieci będą miały z tego ogromną frajdę.
  • Domowy teatrzyk – podczas tej zabawy sami możemy zrobić kukiełki lub skorzystać z zabawek, które są w domu. Stworzenie sceny też zależy tylko od nas. Możemy zrobić ją z kartonu i dodać kurtynę po bokach lub możemy wystawić sztukę chowając się za poduszkami. Zabawa ciekawa i znana już od dawien dawna. Może ona przynieść wiele radości i pobudzić wyobraźnie. Gdy razem z wnukiem będziemy wymyślać postacie i historię jaką chcemy odtworzyć
  • Gry planszowe – istnieje wiele ciekawych gier. Warto pamiętać, że oprócz podstawowych takich jak chińczyk i warcaby jest też wiele wartych uwagi gier, które rozwijają wiele umiejętności. Paleta tych gier jest bardzo szeroka i zależy ona przede wszystkim od preferencji dziecka. Do gier planszowych, które ja najbardziej cenię i uważam, że są godne uwagi należą:
    • Dixit
    • Dobble
    • Pomysłówka
    • Tajniacy
    • Rummikub

Proste eksperymenty do wykonania w warunkach domowych

  1. Uciekający pieprz
    Co musimy przygotować do tego eksperymentu?
    1. Talerz
    1. Pieprz
    1. Wodę
    1. Płyn do mycia naczyń
    1. Patyczki higieniczne

Opis doświadczenia
Do talerza wlewamy wodę, posypujemy go pieprzem. Patyczek higieniczny moczymy w płynie do naczyń i dotykamy powierzchni wody z pieprzem. Obserwujemy wtedy jak pieprz “ucieka” od płynu.

  • Ciecz nienewtonowska
    Co musimy przygotować do eksperymentu?
    • Miskę
    • Mąka ziemniaczaną
    • Wodę

Opis doświadczenia
Mieszamy mąkę ziemniaczaną z wodą, w takich proporcjach, aby dało się zrobić kulkę, ale nadal miała ona konsystencje cieczy. Uderzamy w nią mocno pięścią, a następnie powoli zanurzamy dłoń. Robimy kulkę w dłoni po czym otwieramy dłoń i obserwujemy zachowanie kulki.

  • Podnoszenie wody
    Co musimy przygotować do eksperymentu?
    • Butelka szklana
    • Talerz/miska
    • Woda może być zabarwiona
    • Plastelina
    • Świeczka urodzinowa

Opis doświadczenia
Do talerzyka przyklejamy plasteliną świeczkę urodzinową. Napełniamy go wodą (może być ona zabarwiona barwnikiem). Podpalamy świeczkę i zasłaniamy ją butelką. Obserwujemy co się dzieje. Świeczka gaśnie, a woda podnosi się w butelce. Ważne, aby nie dotykać butelką do dna naczynia.

  • Malowanie na mleku
    Co musimy przygotować do eksperymentu?
    • Talerz
    • Patyczki higieniczne
    • Mleko
    • Barwniki spożywcze
    • Płyn do mycia naczyń

Opis doświadczenia
Do talerza wlewamy mleko. Następnie wlewamy barwniki rozpuszczone w wodzie. Patyczek higieniczny moczymy w płynie do naczyń i dotykamy nim powierzchni mleka. Możemy zaobserwować jak barwniki “uciekają” w postaci okręgów od patyczka.

  • Chemiczne pompowanie balona
    Co musimy przygotować do eksperymentu?
    • Butelka najlepiej szklana
    • Balon
    • Ocet
    • Soda oczyszczona
    • Lejek

Opis doświadczenia
Do balonu przy pomocy lejka wsypujemy 2 łyżeczki sody oczyszczonej. Do szklanej butelki wlewamy ocet  /  objętości. Nalewamy ocet ostrożnie, aby go nie rozlać. Warto zwrócić uwagę o nieprzyjemnym zapachu octu, dlatego pamiętajmy o wietrzeniu pomieszczenia. Następnie nakładamy balon na butelkę i wsypujemy sodę do octu. Gdy zachodzi reakcje należy trzymać balon w miejscu, w którym jest on założony na butelkę.

To jedynie przykłady różnych gier zabaw i eksperymentów, warto pamiętać, że przede wszystkim liczy się nasza kreatywność. Im bardziej my jesteśmy kreatywni tym bardziej docenią to dzieci!

Czy asertywność to umiejętność mówienia NIE? Jakie są mity na temat asertywności i jak ją w sobie wytrenować – o tym wszystkim pisze dziś na naszym blogu Sara Piotrowska, studentka III roku Terapii Zajęciowej, Wydziału Rehabilitacji warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Tekst to element projektu Akademia Zdrowego Seniora we współpracy Fundacji Aktywni Dłużej i warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego.

Asertywność jest w dzisiejszych czasach bardzo pożądaną umiejętnością. Na jej temat powstaje wiele książek, szkoleń i kursów. Mnóstwo ludzi ciężko pracuje nad rozwinięciem tej umiejętności i jej efektywnym wykorzystywaniem w codziennym życiu i pracy. Poniżej przedstawione zostały najważniejsze informacje o asertywności.

Czym jest asertywność?

To przede wszystkim wyrażanie swojego zdania przy jednoczesnym zachowaniu szacunku do siebie i rozmówcy oraz branie odpowiedzialności za dokonane decyzje. Osoba asertywna traktuje rozmówcę równorzędnie oraz żyje w zgodzie ze swoimi potrzebami i reaguje na nie. Mówi „nie ” rzeczom, których nie chce robić oraz „tak” rzeczom, które chce wykonywać. Asertywność to umiejętność, której każdy może się nauczyć. Wymaga to jednak pracy, wytrwałości i czasu.

Mity dotyczące asertywności

Osoba asertywna zawsze ma rację.

W tym micie ukrywa się przekonanie, że osoba asertywna jest po prostu narcyzem: nie przyznaje się do błędów, wszyscy powinni zgadzać się z jej zdaniem, jest najlepsza we wszystkim. Tymczasem, asertywność to faktycznie sztuka powiedzenia własnego zdania, ale też przyznania się do błędu. Osoba asertywna powie „mam prawo się pomylić, ale też ktoś inny ma prawo się pomylić”

Asertywność = egoizm.

Kolejny mit zrównuje asertywność z egoizmem. Samo pojęcie egoizmu nacechowane jest negatywnie, ponieważ wskazuje, że jedna z osób stawia się wyżej w relacji w stosunku do innych. Natomiast osoba asertywna wie, że każdy ma takie same prawa i jest tak samo ważny. Asertywność to relacja równorzędna.

Asertywność to sztuka mówienia „nie”.

Asertywność to owszem mówienie „nie”, ale tylko wtedy, gdy dana osoba nie chce czegoś zrobić. W taki sposób może ona działać w zgodzie ze sobą i brać odpowiedzialność za swoje decyzje. Asertywność to również mówienie „tak” kiedy jest na to ochota i możliwość.

Co powstrzymuje ludzi przed byciem asertywnym

Istnieje kilka czynników, które mogą blokować asertywność. Mogą to być przekonania wynikające z negatywnego postrzegania asertywności i skupienie się na mitach o niej lub z bardzo krytycznego patrzenia na siebie i braku wiary w siebie. To też strach przed opinią innych ludzi. Może to być po prostu brak umiejętności bycia asertywnym i wpędzanie siebie przez to w kompleksy. Doświadczanie przewlekłego stresu i napięcia również może blokować drogę do asertywności i ograniczyć umiejętność logicznego myślenia i podejmowania racjonalnych decyzji. W sytuacjach stresowych bardzo łatwo o pochopne decyzje i zgadzanie się na rzeczy, na które w zwykłej sytuacji człowiek by się nie zgodził. Ostatnim czynnikiem, który może powstrzymywać przed byciem asertywnym jest wychowanie się w potrzebie spełniania oczekiwań innych i stawianie swoich potrzeb na ostatnim miejscu. Na szczęście nad tymi wszystkimi blokadami można pracować.

Znajdź swoją drogę do asertywności

Jest wiele technik, które pozwalają na rozwijanie asertywności w codziennym życiu. Oto 3 z nich:

Asertywne FUO

Jest to technika, która sprawdza się w rozmowie z osobą nieszanującą czyjegoś zdania, naruszającą granice. Stosując tę technikę możliwe jest opisanie uczuć pojawiających się w danej sytuacji. Każda literka odnosi się do kolejnych elementów, które warto zawrzeć w swojej wypowiedzi.

F – fakt – opis tej trudnej sytuacji

U – ustosunkowanie – informacja o pojawiających się uczuciach

O – oczekiwania – konsekwencje zachowania danej osoby

Np. Rozmawiamy od godziny i ciągle mi przerywasz (F). Kiedy to robisz, trudno mi się skupić (U). Proszę mnie wysłuchać do końca. W przeciwnym razie będę zmuszona zakończyć rozmowę (O).

Technika zdartej płyty

Ta technika polega na ustaleniu pewnej granicy i trzymaniu się jej podczas rozmowy z daną osobą. Taką granicę należy powtarzać „do zdartej płyty”.

Np. A – Weźmiesz do siebie Marysię w sobotę przed południem?
B – Nie, o 10.30 mam zajęcia online i chcę w nich uczestniczyć (to jest Twoja granica, której bronisz).
A – Tato nie bądź taki. Kilka godzin Cię nie zbawi, a mi pomoże.
B –  Nie mogę Ci pomóc, mam własne plany. O 10.30 mam zajęcia online.
A – No weź, to tylko kilka godzin.
B – Nie, o 10.30 mam już plany.

Asertywna odmowa

Często bywa tak, że ktoś, mimo zwrócenia uwagi lub odmowy, nie reaguje i nie szanuje wyznaczonych granic. Warto wtedy zastosować stopniowanie reakcji. Pierwszym etapem jest poinformowanie  osoby o tym, że jej zachowanie jest nieodpowiednie. W drugim etapie wyrażone powinny zostać uczucia towarzyszące danej sytuacji. Kolejny etap przywołuje zaplecze, czyli ostrzeżenie o konsekwencjach zachowania osoby. Ostatni etap polega na skorzystaniu z zaplecza i zastosowaniu konsekwencji.

Np. Rozmawiamy z córką przez telefon. Ona w pewnym momencie zaczyna krzyczeć. Cztery etapy wyglądają następująco.

1 – Proszę cię, abyś nie podnosiła na mnie głosu.

2 – Nie krzycz, jak do mnie dzwonisz, bo jest mi z tym źle.

3 – Jeśli nie przestaniesz krzyczeć, skończę z tobą rozmawiać.

4 – Krzyczysz dalej, więc kończę rozmowę.

Technik asertywnej komunikacji jest mnóstwo. Każdą warto samodzielnie przetestować i sprawdzić, która w danych sytuacjach sprawdzi się najlepiej.

Kluczem do nauki asertywności jest zastosowanie metody małych kroków. To właśnie dzięki nim możliwe jest rozwijanie się, budowanie pewności siebie i osiąganie coraz to większych celów.

Bibliografia

  1. Wróbel, Asertywność na co dzień, Edgard, 2011.
  2. O. Budzyńska, Asertywność i Pewność Siebie, Pani Swojego Czasu, 2019.
  3. G. Dorota, Asertywność w przykładach, Edgard, 2015.
  4. http://www.bycseniorem.pl/Trudna_sztuka_asertywnosci_16_n1366
  5. https://www.centrumdobrejterapii.pl/materialy/asertywnosc-co-to-jest/https://www.medonet.pl/psyche,czym-jest-asertywnosc-,artykul,1728245.html